Przyczyny i skutki przenawożenia gleby

Odpowiednie nawożenie gleby przeważnie gwarantuje zdrowe rośliny, piękny wygląd i wysokie plony. Jednak nie można przesadzać ze stosowaniem nawozów, na zasadzie „im więcej, tym lepiej”. Przenawożenie roślin jest szkodliwe, a w wielu wypadkach nawet bardziej niż niedobór składników pokarmowych w glebie.

nawozy w glebie

Przyczyną przenawożenia jest najczęściej stosowanie nadmiernych ilości wysokoprocentowych nawozów mineralnych. Stosowanie nawozów organicznych niezmiernie rzadko prowadzi do przenawożenia. Jedynie stosowanie wysokich dawek nierozcieńczonego nawozu kurzego stwarza takie ryzyko.

Najczęściej spotykane w ogrodach jest przenawożenie roślin azotem, co jest efektem niewłaściwego, nadmiernego nawożenia pogłównego tym składnikiem. Rośliny wytwarzają ogromną masę wegetatywną (liście, łodygi). Jednak nieliczne i stosunkowo słabo wykształcone kwiaty i owoce, co odbija się na plonie.

Wydłużeniu ulega okres wegetacji, przez co niektóre owoce mogą nie zdążyć dojrzeć przed nastaniem zimy, a rośliny wieloletnie łatwo przemarzają. Prócz tego pogarsza się zdrowotność roślin, są one częściej atakowane przez choroby grzybowe.

W przypadku warzyw przenawożenie azotem ma też niekorzystne skutki zdrowotne. W roślinach kumulują się azotany, których szkodliwe działanie na zdrowie człowieka zostało wielokrotnie dowiedzione. Sprzyjają rozwojowi chorób nowotworowych przewodu pokarmowego.

Rzadziej spotyka się przenawożenie innymi składnikami. W skrajnych przypadkach przekroczenia dawek nawozów mogą wystąpić zaburzenia w pobieraniu składników odżywczych przez korzenie roślin. Na skutek antagonistycznego oddziaływania pomiędzy różnymi pierwiastkami obecnymi w glebie. Dotyczy to także mikroelementów, które także mogą zostać wprowadzone do gleby w nadmiernej ilości. Powodując zaburzenia wzrostu, rozwoju i owocowania roślin.

Ogólnym skutkiem przenawożenia roślin, trwającym także po zakończeniu danego sezonu wegetacyjnego jest zasolenie gleby. Czyli nadmierna koncentracja składników mineralnych w wierzchniej warstwie gleby, w sąsiedztwie korzeni roślin. Szczególnie łatwo dochodzi do tego zjawiska na glebach słabo przepuszczalnych, przy zwięzłej glebie.

Zasolenie gleby bardzo niekorzystnie odbija się na rozwoju roślin. Prowadzi do zachwiania pobierania składników pokarmowych, a przez to do niewłaściwego odżywienia roślin. Poza tym nadmierne stężenie soli w podłożu powoduje wystąpienie tzw. suszy fizjologicznej. Stanu, w którym rośliny, pomimo obecności wilgoci w glebie, nie są w stanie pobrać wody z podłoża. W skrajnych przypadkach prowadzi to do więdnięcia i zamierania całych upraw.

Rośliny są w różnym stopniu wrażliwe na zasolenie gleby. Najwrażliwsze są najmłodsze rośliny, siewki i rozsady. W miarę wzrostu ich odporność na stężenie soli w glebie rośnie. Wrażliwa na zasolenie jest większość roślin ozdobnych oraz krzewy owocowe, a z pośród warzyw najsilniej reagują rzodkiewka, sałata, seler, fasola i bób.

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Zabezpieczenie przeciw spam bootom, wpisz kod z obrazka.
4 + 8 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.